Fibonacci Seviyeleri Nedir? Düzeltme ve Uzantı Nasıl Çizilir?

Fibonacci seviyeleri nedir?

Fibonacci seviyeleri, bir fiyat hareketinin ne kadarının geri alındığını ölçmek için kullanılan yatay çizgilerdir. Belirgin bir dip ile belirgin bir zirve arasına yerleştirilir ve aradaki mesafeyi belirli oranlara böler.

Amaç geleceği tahmin etmek değil, hareketin nerede duraksayabileceğine dair önceden hazırlanmış referans noktaları oluşturmaktır. Seviyeler kendiliğinden bir sinyal üretmez; fiyatın oradaki davranışı üretir.

Fibonacci seviyelerinde hangi oranlar kullanılır?

%50 seviyesi teknik olarak bir Fibonacci oranı değildir; hareketin yarısını gösterdiği için alışkanlıkla listeye eklenmiştir. %61,8 ise en çok izlenen seviyedir: buranın altına inen bir düzeltme, çoğu yaklaşımda artık düzeltme değil yön değişimi ihtimali olarak değerlendirilir.

Fibonacci düzeltme seviyeleri nasıl çizilir?

Çizim üç adımdan oluşur ve doğru noktaları seçmek aracın kendisinden daha önemlidir:

Seviyeleri elle hesaplamak isterseniz Fibonacci hesaplama aracı dip ve zirve değerlerinden tüm oranları çıkarır.

Uzantı seviyeleri ve hedefler

Düzeltme seviyeleri hareketin içini böler; uzantı seviyeleri ise hareketin ötesini projekte eder. Yaygın uzantılar %127,2, %161,8 ve %261,8'dir.

Uzantılar genellikle kâr alma bölgesi belirlemek için kullanılır. Ancak burada bir uyarı gerekir: uzantı bir hedef vaadi değil, bir olasılık haritasıdır. Hedefi seviyeye göre değil, risk/ödül oranınıza göre belirlemek daha sağlıklıdır — seviye uygun bir risk/ödül vermiyorsa o işlem atlanmalıdır.

Fibonacci seviyeleri nasıl yorumlanır?

Bir seviyenin tek başına anlamı yoktur. Anlam, seviyenin başka bir şeyle çakışmasından doğar: yatay bir destek bölgesi, bir trend çizgisi ya da önceki bir dönüş noktası. Çakışma ne kadar fazlaysa bölge o kadar dikkate değerdir.

Bu yüzden Fibonacci'yi tek başına değil, destek ve direnç analizi ile birlikte kullanmak gerekir. Genel çerçeve için teknik analiz rehberimize bakabilirsiniz.

Fibonacci oranları nereden geliyor?

Fibonacci dizisi her sayının kendinden önceki iki sayının toplamı olduğu bir dizidir: 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21… Dizi ilerledikçe ardışık iki sayının oranı yaklaşık 0,618 değerine yaklaşır. Bir sayının kendinden iki sonrakine oranı 0,382'ye, üç sonrakine oranı 0,236'ya yaklaşır.

Grafikte kullanılan yüzdeler bu oranlardan gelir. %78,6 ise 0,618'in kareköküdür. Yani seviyeler keyfî seçilmiş yuvarlak sayılar değil, tek bir matematiksel ilişkinin türevleridir.

Buradan şu sonuç çıkmaz: piyasa bu orana uymak zorundadır. Çıkan sonuç şudur: çok sayıda katılımcı aynı oranlara bakar ve emirlerini o civara yerleştirir. Etkinin kaynağı doğa kanunu değil, ortak dikkattir.

Zaman dilimi ve seviye gücü

Aynı grafikte farklı zaman dilimlerinde çizilen seviyeler farklı ağırlık taşır. Üst zaman dilimlerinde bulunan seviyeler daha fazla katılımcı tarafından izlendiği için genellikle daha belirgin tepki üretir.

Pratik yaklaşım, işlem yaptığınız dilimin bir üstünde çizip alt dilimde giriş aramaktır. Böylece seviye üst dilimin ağırlığını taşır, giriş ise daha dar bir stop mesafesiyle yapılabilir. Mesafeyi pip cinsinden ölçmek için pip değeri hesaplama aracını kullanabilirsiniz.

Fibonacci çiziminde sık yapılan hatalar

Her harekete çizmek. Grafikte belirgin bir dalga yoksa seviyeler rastgele çıkar. Net hareket yoksa araç kullanılmaz.

Uymayınca yeniden çizmek. Fiyat seviyeye tepki vermeyince başka bir dip seçip yeniden çizmek, analizi sonuca uydurmaktır. Bu, aracı işe yaramaz hâle getirir.

Seviyeyi çizgi sanmak. Seviyeler ince çizgiler değil, etrafında dalgalanma olan bölgelerdir. Kuruşuna kadar tepki beklemek gerçekçi değildir.

Seviyeleri işlem planına çevirmek

Seviyeleri çizmek analizin yalnızca ilk yarısıdır. İkinci yarı, bir seviyenin işlem kararına nasıl dönüştüğüdür. Üç bileşen gerekir: giriş koşulu, geçersizlik noktası ve hedef.

Geçersizlik noktasını seviyenin tam üstüne koymak sık yapılan bir hatadır. Seviyeler bölgedir, çizgi değil; fiyat bölgenin içinde bir miktar dolaşır. Stop'u bölgenin dışına, bir miktar payla yerleştirmek gerekir.

Üç bileşen belirlendikten sonra pozisyon büyüklüğü hesaplanır. Stop mesafesi her seviyede farklı olacağı için büyüklük de sabit kalamaz — lot büyüklüğü hesaplama bunu bakiyenize ve mesafeye göre ayarlar. İşlem öncesi beklenen sonucu görmek için kâr zarar hesaplama kullanılabilir.

Düzeltme derinliği ne anlatır?

Fiyatın hangi seviyeye kadar geri geldiği, trendin gücü hakkında bilgi taşır. Sığ düzeltmeler genellikle güçlü bir eğilime işaret eder: piyasa geri çekilmeye fırsat vermeden yoluna devam ediyordur.

Derin düzeltmeler ise iki farklı şey anlatabilir. Ya trend hâlâ geçerlidir ama daha büyük bir nefes alınmaktadır, ya da eğilim gerçekten zayıflamaktadır. Bu ikisini ayırmanın tek yolu seviyedeki davranışa bakmaktır: fiyat bölgede duraksayıp hızla dönüyorsa birincisi, oyalanıp aşağı sızıyorsa ikincisi daha olasıdır.

%78,6 seviyesinin altına inen bir düzeltmede çoğu yaklaşım artık "düzeltme" tanımını bırakır. Hareketin neredeyse tamamı geri alınmışsa, başlangıçtaki dalgayı referans almak anlamını yitirir; yeni bir yapı oluşuyor demektir.

Çakışma bölgeleri neden önemli?

Tek bir Fibonacci seviyesi zayıf bir referanstır. Değeri, başka bağımsız bir yöntemin aynı bölgeyi işaret etmesiyle artar. Buna çakışma denir.

Çakışma birkaç biçimde ortaya çıkar. Farklı iki hareketten çizilen seviyelerin aynı fiyata denk gelmesi; bir Fibonacci seviyesinin daha önce test edilmiş yatay bir bölgeyle örtüşmesi; ya da seviyenin bir trend çizgisiyle kesişmesi.

Çakışan bölgeler daha fazla katılımcının dikkatini çeker ve bu yüzden daha belirgin tepki üretir. Pratikte kullanılabilir kural şudur: yalnız duran seviyeye işlem kurma, çakışan bölgeyi bekle. Bu, işlem sayısını azaltır ama kalanların kalitesini yükseltir.

Tersi de doğrudur: grafikte hiçbir çakışma yoksa, o dönem için Fibonacci aracını kullanmamak en iyi karardır. Araç her koşulda çalışmak zorunda değildir.

Sık sorulan sorular